GLIMT……….
en blogg om tur, naTUR, store og små opplevelser

31. desember 2015

Mor og lillemor på tur

Mor har lovet lillemor telttur i løpet av jula. Planer blir lagt, men som så ofte skjer kommer det andre ting i veien og telttur utgår. Lillemor er skuffet. Meget skuffet. Det er meldt vind og mere vind fremover, og mor er ikke så veldig gira på telting aleine med lillemor i kuling. Men lillemor gir seg ikke, gnåler og maser om denne teltturen hun gjerne vil på og til slutt må jeg gi etter. Jeg vet om et sted i litt le for vinden, ikke så veldig lang fra bilveg. Litt nærme bebyggelsen er det, men skitt au. Så mens det blåser ute pakker vi inne.

Yess- endelig! Lillemor står klar på parkeringsplassen med sekken på ryggen og er strålende fornøyd. Om hun tror det blir skummelt å ligge i telt når det er så mye vind? Niks. Mor er jo med. Så da så. Vi tusker oss avgårde og finner teltplassen. 5 minutters gange, men tur er tur. Avstand er likegyldig- det er selve teltingen som er poenget i kveld.

Klokka er 22.00 og vi er kommet i soveposen. Vinden rusker kraftig i teltduken-kuling- minst, men Lillemor er fornøyd. Meget fornøyd. Hun tar fram "Tusen og en natt" og koser seg glugg ihjel. Så er det tannpuss og kveld. Natta går greitt. Vi sover sånn någenlunde mens vinden uler. Fikser frokost, og pakker sammen. Åh! så fint det er her- utbryter lillemor når hun i dagslyset ser hvor vi har teltet. Og det er det.

Så er turen over og vi ramler inn døra mens de andre spiser frokost. Om vi fikk sove? Såklart, sier lillemor fornøyd! Og er lillemor fornøyd- da er mor fornøyd.

Godt Nytt Turår!








28. desember 2015

Rekognoseringstur til Kråkøya

Mildrid og eg er sånn passe lei av den vanlege teltplassen vi tyr til når vi skal på 24-timars husmortur, og er i grunn på jakt etter (minst) ein nye stad å telte. Vi var innom Kråkøya tidligare i år på veg rundt Leinøya, og då kom tanken om at dette nok kunne være ein potensiell teltplass på godvèrsdagar. Dessutan har det nettop vore storm, og det er lenge sidan eg har kjent på bølgene ute i Storhavet, så da hadde vi brått minst to gode grunnar til å stile utover. Torkjell hang seg på også-det er jo trass alt kjekt med forandring.

Været og lyset er fantastisk. Etter månader med grå himmel var det kanon å oppleve blå himmel, vinterpastellar og ikkje minst: vindstille. Vi legg utover. Dønningane er berre sånn passelig store, mein dei tek seg opp lenger ute. Og går over i stor skvalpesjø når vi nærmar oss Kråkøya. Kjekt og uvant- dette er alt for lenge sidan eg har gjort. Eg har lyst å utfordre meg litt, men kjenner at det ikkje er dagen i dag. Eg må venje meg att til desse bølgene, og få gjort noko med den forbannede høgrefoten som dormar av og gjer balansen min dårligare.


På Kråkøya tek vi oss ein rekognoseringstur, finn nokre potensielle teltplassar før eg tek meg ein velfortent dukkert i berre nettoen. Kaldt? Jau, men ikkje så mykje som frykta. Så er det nasen heimover att via Vattøya der vi leikar oss litt attmed svaberga- dvs det var vel Mildrid som var ivrigast her. Lyset er akk så vakkert i det vi nærmar oss Ulsteinvik i vinterdrakt, men ikkje mogeleg å fange med kamera. Kanskje årets siste padletur, men det vert vonleg fleire kjekke padleturar i 2016!

Takk for turen!





Nokken vel å behalde kleda på (Mildrid), mens andre insisterer på å bade (ego)...



Tøffa (Mildrid) tv, pingla (ego) th. Bilde: Torkjell






19. desember 2015

Motvindspadling i Ulsteinvik

Synne er på besøk i området og eg og Mildrid fann ut at då må vi nesten ut og helse på. 13-14 ms er meldt og det bør vi kunne takle. Ut frå vindretning og tryggleik vert Litlesandvika på Dimna valgt. Så lenge vi held oss inne i vågen kan lite gå gale. I værste fall vert det langt å gå attende til bilane, men det toler vi.

Litt lenge sidan eg har vore ute i vind kjenner eg. Og endå lenger sidan eg har padla med både bølger og vindrosser inn frå sida samstundes. Bølgene var no ikkje allverda. Men vindkasta kom så brått og var uråd å forberede seg på. Så det gjekk som det måtte. Eg kolva. Ufrivillig. For første gong på gudane må vete kor lenge sida. Eg skjønte ikkje heilt kor det gjekk til ein gong før eg såg på bileta etterpå. Men om du ser på bileta skjønar du det.

Padlevottar med ullvottar inni når du har eit lånt spruttrekk som sitt so inni hampen fast er heller ingen høydare under slike forhald. Eg komla med å finne hempa, og eg måtte sleppe åra for å kunne bruke både hender til å løyse ut, men eg vart ikkje stressa fordiom. I ettertid har eg tenkt at det er jaggu bra vi har øvd mykje på rulling og bading i kaldt vatn, for når du heng der opp ned i kaldt vatn og ikkje kjem ut med ein gong, skal eg love deg det er fort gjort å få panikk. Anyway- vi fekk teste kammeratreding under realistiske forhald, og det gjekk no greitt. Dei var nok litt engstelige dei som stå på land og såg oss, men det er berre å slappe av folkens- dette klarer vi!

Etter ein times tid utpå var eg passe lei, og då var det faktisk kjekt å kunne avslutte med litt surf inn mot stranda. Potensiell bra leikeplass det her når det er mykje vind! Bra trening for rygg, mage, leggar og kondis. Og ikkje minst er det godt å få kjenne på korleis kraftig vind oppleves på kroppen i fall det skulle komme uforvarande til nytte ein dag. Den kraftigaste vinden som vart registrert på målestasjonen i Ørsta i tidsrommet vi var ute var på 15,2-15,7 ms, og målestasjonen på Vigra 14,7-17,1 ms. Så einkvann plass rundt der var det nok i dei kraftigaste rossene.

Avslutningsvis måtte vi ta ein desemberdukkert in the nude mens haglskuren gjekk, men dei bileta får du ikkje sjå ;)